1948 yapimi MGM filmi. Muzikler Irving Berlin abiye aitmis, kendisi onemli bir isimmis. Basrolde Judy Garland MGM kariyerinin sonlarini yasarken, karsisinda efsane Fred Astaire onunla dans edebilmek icin emeklilikten donuyor. Stepin kralicelerinden Ann Miller ile zamanin jonlerinden Peter Lawford cekirdek kadroyu tamamliyor.For Me And My Gal gibi, Broadway Melody gibi Easter Parade de sahne sanatcilarinin ask "cokgenlerine" deginiyor. Sebebini anlamak cok zor degil. Amac Astaire ,Garland ve Miller'i mumkun oldugunca sahnede tutup, muzikal numaralarin aralarini ask hikayesiyle tutkallamak. Benim icin bir sakincasi yok.
Fred Astaire'in "Drum Crazy" numarasiyla acilan film, beklendigi uzere Judy Garland'in buyuleyici sesi ve baslarda sakaciktan acemice, sonralari ustaca dansi ve Ann Miller'in her aninda akillara ziyan topuk hareketleriyle devam ediyor. It Only Happens When I Dance With You adli romantik sarkinin yaninda, Drum Crazy, A Fella With An Umbrella, Easter Parade ve Snookey Ookums dikkat cekiyor. NY'lularin paskalya gunu suslenip puslenip 5.
caddeye dokulmesi (easter parade) de gereken gorkemli ve renkli kiyafetleri saglamis oluyor. Filmi izlerseniz, bu sahne MGM'in arka bahcesinde cekilmis, ona gore bakiniz o dekorlara, yok artik deyiniz.
Filmi birakip DVD eklerine bakarsak. Iki disk halinde cikmis film. Birinci diskte film ve 12 adet Judy Garland muzikal fragmani mevcut (7/12 yapmisim simdilik (duzeltme- an itibariyle 8/12 oldu)) Eski fragmanlari genelde sevmiyorum ama bunlar fena degildi. Surekli kullanilan bazi kelimeler: "happiest, magnificient, greatest, big stars ve Technicolor" MGM'in filmlerini pazarlama politikasi hakkinda fikir veriyor. Ikinci diskte Easter Parade'in yarim saatlik bir yapim belgeseli, filmden cikarilmis "Mr. Monotony" numarasinin cekimleri (tekrar tekrar Judy Garland'i izliyorsunuz cekimlerde, sarki da bence eglenceli) ve PBS tarafindan hazirlanmis iki saatlik bir Judy Garland belgeseli var. Judy Garland: By Myself.
Garland'in kendi sozlerine ve cevresindekilerin birinci elden yorumlarina dayanan gercek bir belgesel. Bu DVD'de olmasi beni biraz sasirtti, cunku acikca MGM'in Garland'i nasil oldurdugunu anlatiyor. Wizard Of Oz'un cekimlerinde amfetaminlere ve barbiturate'a baslatilmasindan, annesi ve studyonun ilk cocugunu adeta zorla aldirtmasindan, dususe gectiginde MGM'in onu nasil kovdugundan, sonra tekrar cikisindan ve tekrar yok edilisinden (hayatinin son donemlerinde bu kez TV tarafindan) bahsediliyor. Niye boyle oldugunu anlamak zor. Belki de diyorum, insanoglu kendisine
fazla parlak gelen yildizlari yok etmek istiyor icgudusel olarak. Hep bizim Sezen Aksu geliyor aklima Garland'i izlerken. Bircok ortak yanlari var ve bizde de ne zaman soz acilsa ilk olarak: "bitmis sezen aksu'nun sesi abi" cumlesi gelir. Konserini dinleyen dinlemeyen, bilen bilmeyen, garip bir coskuyla adeta sezen aksu'nun yok olmasindan zevk alir, ahkam keser. Bizim minik sercemiz belki de karakteri daha guclu oldugu icin hala bizimle beraber, yoksa onun da sonu farkli olmayabilirdi.(bu arada MGM'e suc atarken ben de ustume suc almali miyim bilmem. sonucta MGM'e para saglayan da biz izleyicileriz. Ama icimi rahatlatan Garland'in seyircilerle bir arada olmayi, alkislanmayi sevmesi. 2.5 yasindan beri sahnede oldugundan olsa gerek) Yine ozetlersek, en az film kadar onemli bir belgesel. Yakalanirsa izlenmeli.
0 comments:
Yorum Gönder