Muzikallerin sinema perdelerinden yavas yavas cekildigi doneme denk gelen bir romantik-komedi-muzikal. Buyuk usta Gene Kelly step ayakkabilarini dolapta birakip kamera arkasina geciyor.
NY'lu dul Dolly Levi (Barbra Streisand) gecimini "kurdugu baglantilarla", cogunlukla da copcatanlikla saglamaktadir. Son musterisi varyemez Horace Vandergelder (Walter Matthau) ile evlenmeyi kafaya koyan Dolly, once onun evlenmeyi dusundugu kadinla arasini bozar, sonra da adamcagizi kendine asik eder. Amacina dogru ilerlerken Vandergelder'in baski altinda tuttugu iki calisani (Hackl ve Tucker) ile yegenini de isteklerine kavusturur. Muzikallerin "kalbi kazanilan" kadinlarindan olmak yerine Jane Austen'in is bitirici kahramanlarini (ornek verirsek Emma) temel alan Dolly ister istemez filmin merkez noktasi.
Barbra Streisand'i biz genelde sarkici olarak bildik ama kariyerinin baslarina birkac tane muzikal de eklemis. Daha ikinci filmi olmasina ragmen komedi yetenegi hic fena degil. Agir yukunu tasimayi biliyor. Hani o klasik donem aktrislerinin havasini pek alamasak da izleniyor. Varyemez amca Horace rolunde ise genelde komedyen olarak tanidigimiz Matthau'yu izliyoruz. Karakter biraz fazla huysuz kacinca komedi yapmaya firsati olmamis. Bes parasiz iki capkin Hackl ve Tucker Matthau'dan acikta kalan komedi bilesenini ustlenip basariyla sahneliyor. Muzisyen Louis Armstrong'a da "cameo" diye gecen ufak rollerden biri verilmis. Finale dogru Streisand'le bir duet yapiyor.
Gene Kelly isin icinde olunca ister istemez akrobatik danslar, kacinilmaz romantik aralarla, filmin onemli bir kismini olusturuyor. Isin ilginci Kelly hep ondan izlemeye alistigimiz nefes kesici gosterileri, topladigi genc ekiple cok sayida dansciyla senkronize olarak sahnelemis. "Seven Brides For Seven Brothers" geliyor akla yine ister istemez. Ayrica Kelly MGM filmlerindeki gorkemi tasimak istercesine uzaktan cekimler kullanarak sahnelerinin buyuklugunu hissettirmis. Fox studyosindan cikan bu filmin sette degil mekanda cekildigini belirtmekte fayda var.
Yukarida bahsi gecen senkronize-akrobatik sahneler eglenceli. Bir trene binis sahnesi var, Streisand'in "All Aboard!!!" bagirisi Harvey Girls'ten Garland'in bagirisini hatirlatti. Restoranda garsonlarin akla ziyan sahnesi ise 2004 yapimi Polar Express'te sicak cikolata dagitim sahnesine ilham olmus gibi. Bu filmde gercek danscilarin yaptigi hareketleri orada cizgi karakterler yapiyordu, o da gozden kacmasin.
Klasik donemin butun gorkemini tadini getiremese de Hello Dolly! fena degil. Barbra Streisand'i degisik bir alanda gormek icin izlenebilir.
0 comments:
Yorum Gönder